120 km/u.
Cruise Control.
Alles raast voorbij, zonder iets te moeten doen.
We zijn er op een uur,
een half uur gewonnen.
En toch, verlies ik tijd.

De enige manier om de tijd te slim af te zijn, is om sneller te gaan.
Snelheidslimieten te doorbreken, en misschien zelfs, terug te kunnen gaan.
Of ze kunnen bevriezen.

Maar wat kan een mens, met slechts 2 voeten/handen en 1 geheugen doen.

Dromen,
en hopen.
En dromen.
Dromen telt voor 2,
want ik doe het ’s nachts,
en verlies er geen tijd mee.

Doel, originally uploaded by stephaniekatic.

meer van dit op flickr.com/kephanie

Ik volg sinds september de avondcursus fotografie op syntra.
Tot nu toe overtreft het mijn verwachtingen.
Zeer capabele leerkrachten, de klas bestaat uit vooral 20-ers die al een flinke voorkennis hebben.
Dit is voor de opdracht ‘33′. Tegen april moet ik 33 beelden hebben, telkens in een reeks van 3, over 11 onderwerpen.
Ze moeten allemaal in het zwart-wit (behalve de opdracht kleur, logischerwijs)

Fotograferen in zwart-wit is iets.. iets waar je op moet oefenen.
Je moet dingen anders bekijken.
Voor mij maakt het mijn onderwerp moeilijker,
maar minstens even interessant.

Oh ja, uiteraard, meer op flickr

Alles vliegt zo.
Het 6de middelbaar, ik herinner nog zo enorm veel momentopnames.
Vooral van die zomer, die zomer van overgang naar de toekomst.
3 maanden, volledig aan vakantie gewijdt.
3 maanden, in het teken van vriendschap.
Elke avond, weg, wegger, wegst, naar overal.
Overal, behalve thuis.

En wij lachten toen,
in alle eerlijkheid,
dat de zomer van 2006 nooit overtroffen zou kunnen worden.

En ook al was die studententijd nadien
verrijkend – geweldig – eeuwigblijvend.
Niets was ooit nog hetzelfde,
als die zomer..
Die lange, langvervlogen zomer.

En diegenen die erbij waren,
zijn diegenen die ik vandaag,
4 jaar later, nog zie..
Net zoals ze toen waren.
Enkel een beetje ouder, wijzer, dikker, dunner, ‘volwassener’ als toen.

Zalig.

Sometimes, i feel like a cookiemonster.

www.savagechickens.com

En nog zo’n schoon uitzicht

2 weken door Portugal rijden,
absoluut hemels.

Mooie stranden, mooie uitzichten, veel wind,
alles is bergop (echt alles), lekker eten, proper (op porto na),
lekker weer.
Wat wil een mens nog meer op vakantie !

En nu, back to working nine to five, met een opgeladen batterij