Liebe ist.
Mijn hart slaat, met intervallen van 3.
Ik – heb – lief.
Lief – heb – ik.
Heb – ik -lief ?
In haar ogen,
met intervallen van 4,
weet ik
Ik – heb – haar – lief.
Geen hartslagmeter,
geen leugendetector,
geen dokter
kan horen, noch registreren
hoe liefde door een aorta klinkt.
Muurisolatie.
Een goede muurisolatie is iets moois.
Zo, dat geluid van stilte, ken je dat?
Ik niet..
Stel.
Iedereen in uw omgeving neemt zich voor een hele dag zeer nauwkeurig te luisteren naar wat je zegt.
Niet om de inhoud van uw gebrabbel, want dat snappen de meesten toch niet,
of ze personaliseren het verhaal zodanig dat ze wegdromen, veel hummend instemmen en eigenlijk niet meer luisteren MAAR zeer geloofwaardig luisterend overkomen.
Stel nu dat ze dus luisteren, en turven bij veel uitgesproken woorden, zoals :
-euh
-een nerveus lachje mag ook
-een kuch
-mja
-… iets anders
Wat zou uw stopwoordje zijn?
Zou het mensen ergeren?
Hoe is het uw stopwoordje geworden?
Heb je ooit al andere stopwoorden gehad?
Zou je van stopwoord willen veranderen?
Heb je zelf door wat je stopwoordje is?
Ik weet alvast wat het mijne is..
Leven.
Ik heb 21 jaar,
zei een Waal, met behaard Nederlands.
Wat is het nuanceverschil nu juist.
Ik ben 21, op dit moment, want het gaat voorbij.
Ik heb 21 jaar, het is geweest, ik heb het gehad, het heeft me gevormd,
en ik zal het ergens altijd blijven, want welk getal ook volgt, 21 is er een deel van.
Misschien zijn wij het wel,
die fout zeggen wat we bedoelen.
Hoofdstukken.
Er zijn veel hoofdstukken,
veel delen. Vervolgverhalen.
Vroeg of laat, is het ene gedaan,
vloeit langzaam in een ander,
en wordt onopgemerkt, maar zeker
gesloten.
Wie wil,
kan inpikken.
Men hoeft geen verledens te kennen
om te kunnen volgen.
Geschiedenis herhaalt, dat weet ieder.
Ik zou je er graag bij hebben gehad,
die eerste keer van vreugde, los van alles.
Die ene keer van pijn, verkwijn in het duister,
alleen.
Je had me vastgenomen,
verteld dat alles goed komt.
Maar je verkwijnde zelf,
alleen,
weg.
Wonderbaarlijk,
sterk,
jij.
Ondanks alles,
en nu,
ondanks alles,
wonderbaarlijk,
kunnen wij weer delen.
En we hebben beiden gewist, gemist, gemeden.
Maar feit is,
nooit verdwenen.
En ik zal blij zijn,
want hoe goed ik ook ben geworden,
in wat ik doe.
Mag ik,
misschien,
(een beetje,
soms,)
opnieuw puber zijn?
Storm.
Ik laat me meevoeren door die zachte wind,
Frank zei dat ze van het Westen kwam,
maar ze voelt zo zuiders aan.
Er zit een ritme in de beauforts,
bladeren dansen chaotisch doch harmonieus.
Niets botst, zweeft enkel op en neer en op.
Een streling, een duw, een halt tot..
Maar er is nog vrije wil
Dan wordt ze sterker,
houdt mij in haar ban.
Wanneer ik lief ben gaat ze mee,
anders is ze tegen.
Plots wordt ze windstil en dan
dat moment
weet dan,
dit is stilte voor de storm.
(winter komt)
Verliefdheid.
Verliefd zijn verliefd zijn,
dat doet een beetje raar.
Verliefd zijn verliehiefd zijn,
is houden van elkaar.
Menig mens heeft het wel geweten,
en als ik de onderzoeken mag geloven moeten mensen me nog enkele maanden mijden als de pest,
want zo lang duurt het ongeveer om een vermindering van haar als deelonderwerp te verkrijgen.
Ik doe het niet opzettelijk, het is een automatisme.
Ook, ik probeer er op te letten. Daarboven, je mag me er op wijzen.
Niets zo vervelend als iemand verliefd,
je wil haast meteen het journaal opzetten om terug in balans te geraken.
X.
Wie is er ooit opgekomen om een kus te verkorten naar een letter?
edit : Why Does X Stand for a Kiss?
There are several theories of why X has come to represent a kiss. One hypothesis looks at the mathematical meaning of X, where it can signify zero or “(an) infinity (of delight).” It can also “multiply” love and joy.
“However, the prosaic explanation of this romantic sign may be twofold. Originally it represented the formalized, stylized pictures of 2 mouths X touching each other–X. But then, a little more complicated, the kiss entered the cross by a chain of events and really owes everything to men’s lack of education.
“Early illiterates signed documents with a cross. They did so for an obvious reason. A cross was so simple to draw, and yet, being also a sacred symbol, implied the promise of truth. But to solemnly confirm further the veracity of what had been endorsed thus, the writer kissed his ’signature,’ as he was accustomed to do with the holy book. And that is how, finally, by its very association, the cross came to be identified with a kiss.”
Analyse van een Onbekende Ziel.
Ze steekt een sigaret op,
ze trekt hard, en ademt een walm van witheid uit.
Bij elke trek voelt ze het leven uit haar glijden.
Ooit had ze diezelfde sigaret vast met een bepaalde charme,
ze had hem niet nodig als stress-reliever, het was slechts een attribuut.
Rustig inhaleerde ze, en nadien liet ze wolkjes rust ontsnappen.
Mensen staarden haar aan, wilden de nicotine zijn waar zij zo losbandig met kon omgaan.
Wetende dat het nog geen verslaving was, maar misschien ooit wel kon zijn.
Vandaag is ze 55, maar ze lijkt ouder.
Ze is grauw en grijs, van gelaat, want haar lokken kleurt ze nog steeds.
Niet om jong te lijken, maar om de oudheid te verbergen.
Een beetje maar.
Ze lijkt gestresseerd, maar tegelijk onverschillig.
Wetende wat ze kan verwezenlijken, verkrijgt ze die oude kicks niet langer
bij het verkrijgen wat geen ander daar kan.
Die kleine wondertjes zijn vanzelfsprekendheden geworden.
’s Avonds laat komt ze thuis, zet zich in haar zetel en ademt.
Geen zucht van ontspanning, geen hunkering naar vertier en gelach,
nee.
Het is de geur van sleur waar ze heengaat,
en er is niet langer verzet.
Al langer dan ze nog weet, is er een bepaalde ‘in vrede neming’ met de situatie.
Ze heeft zo veel laten wegglijden, denkende dat er later nog tijd voor zou zijn
en nu is ze alleen.
Ze heeft geen spijt,
want zij weet weet dat de klok op te laat staat,
en vertikt het.
1 reactie