Zenuwen,
ze werkt erop als de beste.
Hart,
hard speelt zij in op de manier waarop het mijne klopt.
Geduld,
Ze heeft het niet,
ze had het niet;
ze lijkt elke dag een beetje meer van het mijne te nemen, en nu zit ik met tijdsnood.
Lief,
vraagt ze mij te doen.
Lief ben ik voor haar,
soms.
Lief,
is zij ook niet altijd.
Soms,
net zoals de woordenstrijd.
Discussies duren langer zonder woorden,
bedenk ik mij.
Toch,
allebei verbaal sterk.
Eindigen wij steeds is stilzwijgen
na 1,2,3.

En pas na 501,502,503
of later
geteld met rookintervallen van 7
spreekt zij,
of ik

Voorzichtig

Magnolia.

Fucking depressive

Steph. on the road !

Geachte lezer(s),

Rond 10 juli begin ik te reizen doorheen Europa, omstreeks 6 augustus zit de reis erop !

Itinerary :

- Eerst met de auto naar Servië waar ik samen met m’n papa en Jacq. ‘the relatives’ ga bezoeken.
Na een dag of 4 begint het enige echte eerste Interrail avontuur !

- Servië – Boedapest

- Boedapest – Wenen

- Wenen – Krakau

- Krakau – Warschau

- Warschau – Praag

- Praag – Berlijn

- Berlijn – Kopenhagen

- Kopenhagen – Stockholm

U zal nog van mij horen !

Opruimen.

Grote kuis.
Ik ben ermee bezig.

Ik kuis mijn kamer vaak (lees : wanneer het schandalig erg is en ik mijn kamer zelfs moet ontwijken omdat ik er anders slecht gezind van word, maar nog steeds een orde in m’n wanorde zie).
Zo eens om de paar maanden (lees : 6 maanden tot een jaar) doe ik echt GROTE kuis.

Grote kuis houdt in dat ik dingen.. (ik kan het nauwelijks neergetypt krijgen), dat ik ding w-ww-..
Weggooi. In weze gooi ik weinig weg, want ik slaag er telkens in alles te aanzien als ‘object met emotionele waarde’. Gaande van een foldertje van iets waar ik naartoe ben geweest en mij enorm heb geamuseerd, of tot propjes van in de les, die poephoofd (zij weet wie ze is, jullie niet, ma-ha !) naar mij (lekker koekje) heeft geschreven. Wanneer ik mijn schuiven open kom ik centen tegen vanuit verschillende landen die weinig tot niets waard zijn, die onder een cm stof liggen en toch. Ik krijg ze niet weggesmeten. Net zoals boomerangkaartjes die ik ‘toch wel iets hebben’ vond, nog steeds geen nuttige invulling hebben gekregen.

Elk prulletje zegt iets over wie ik ben, wat ik doe, hoe ik denk. Iets wegggg (god wat een vies woord), iets wegggggsmijten is bijna een stukje van je ziel deponeren (natuurlijk ook recycleren, maar dat terzijde).

Ben ik het, of zijn er nog mensen die hier even slecht in zijn?